Taping na klatkę piersiową – aplikacja „pajączek” krok po kroku

Spłycony oddech po ciężkim treningu, uczucie ściśniętej klatki piersiowej albo ból po urazie żebra to dolegliwości, które – co tu dużo mówić – ograniczają codzienną aktywność i wydolność, a i potrafią wyeliminować z uprawiania sportu. Jedną z metod wsparcia, po którą w tych przypadkach sięgają fizjoterapeuci i trenerzy przygotowania motorycznego, jest taping klatki piersiowej. We wspomnianym wypadku doskonale sprawdza się aplikacja „pajączek”. W tym poradniku pokażemy Ci, czym dokładnie jest ta technika, komu i kiedy pomaga oraz jak krok po kroku wykonać ją samodzielnie.

Spis treści:

Czym jest aplikacja pajączek?

Pajączek to kinesiotaping klatki piersiowej, do którego przygotowania potrzebujesz czterech plastrów w kształcie litery Y.

Każdy z nich ma bazę umieszczaną w centralnej części klatki piersiowej oraz dwa ogony prowadzone wzdłuż żeber. Po naklejeniu wszystkich czterech plastrów powstaje charakterystyczny, promienisty wzór przypominający właśnie… pajączka.

Brzmi podejrzanie? Być może. Ale układ taśm nie jest przypadkowy – jego zadaniem jest objęcie aplikacją większego obszaru klatki piersiowej.

Po co wykonuje się taki taping?

Kinesiotaping może dostarczać skórze i znajdującym się pod nią tkankom dodatkowych bodźców czuciowych. W przypadku aplikacji na klatkę piersiową taśma prowadzona wzdłuż żeber może być elementem pracy fizjoterapeutycznej związanej m.in. z ruchomością klatki piersiowej i oddechem.

To właśnie dlatego aplikację „pajączek” polecają fizjoterapeuci.

Taping na klatkę piersiową – kiedy można go zastosować?

Taping to nie antidotum na wszystkie problemy zdrowotne, jednak odpowiednio dobrana aplikacja może być wartościowym uzupełnieniem pracy z pacjentem.

„Pajączek" może być stosowany jako element terapii, gdy fizjoterapeuta pracuje m.in. nad:

• ruchomością klatki piersiowej,
• napięciem w okolicy żeber i przestrzeni międzyżebrowych,
• pracą mięśni oddechowych,
• wzorcem oddechowym,
• powrotem do sprawności po niektórych urazach.

Warto pamiętać, że taping wspiera terapię, ale jej nie zastępuje. Jeśli zaczynasz odczuwać ból w klatce piersiowej, masz duszność albo niepokoją Cię inne objawy, najpierw skieruj swoje kroki do gabinetu lekarza, aby ustalić przyczynę dolegliwości.

Sama technika nie jest skomplikowana, ale kilka drobiazgów może sprawić, że taśma szybko zacznie się odklejać albo aplikacja nie będzie wykonana prawidłowo.

1. Naklejenie taśmy na wilgotną skórę.

2. Naciągnięcie bazy.

3. Zbyt mocne rozciągnięcie ogonów.

4. Przyklejenie ogonów w niewłaściwej fazie oddechu.

5. Pominięcie fazy aktywacji kleju.

Więcej na ten temat przeczytasz na naszym blogu:
„Czy kolor tejpa ma znaczenie? 5 czynników, które wpływają na skuteczność kinesiotapingu” i „Dlaczego tejpy się odklejają? 3 błędy, przez które kinesiotaping nie działa

Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie.

To, jak długo taśma pozostanie na skórze, zależy m.in. od rodzaju taśmy, miejsca aplikacji, aktywności, potliwości i indywidualnej reakcji skóry. Dlatego obserwuj skórę. Jeśli pojawi się silne zaczerwienienie, pieczenie, swędzenie lub podrażnienie, taśmę do kinesiotapingu należy usunąć.

A wtedy nie zrywaj jej gwałtownie. Odklejaj ją powoli, najlepiej po zwilżeniu lub podczas kąpieli czy pod prysznicem.

Teoretycznie tak. W praktyce przy aplikacji na klatkę piersiową łatwiej jednak poprosić o pomoc drugą osobę. Trudno jednocześnie kontrolować swoją pozycję, oddech, miejsce przyklejenia i kierunek prowadzenia taśmy. Jeśli natomiast taping ma być elementem terapii konkretnego problemu, najlepiej pozostawić dobór i wykonanie aplikacji fizjoterapeucie.

Czy taping na klatkę piersiową pomaga w oddychaniu?

Aplikacja pajączek może być wykorzystywana jako element pracy fizjoterapeutycznej związanej z klatką piersiową i oddechem. Sam taping nie powinien być jednak traktowany jako metoda leczenia problemów z oddychaniem.

Czy można zastosować taping przy bólu żeber?

Może być wykorzystany jako element postępowania fizjoterapeutycznego, ale najpierw warto ustalić przyczynę bólu. Taping nie zastępuje diagnostyki.

Pajączek czy gwiazda – czy to ta sama aplikacja?

Nie zawsze. Określenia „pajączek” i „gwiazda” mogą być używane do opisania podobnych aplikacji kinesiotapingu, ale nie muszą oznaczać dokładnie tej samej techniki. Różnice mogą dotyczyć m.in. liczby plastrów, ich kształtu i sposobu rozmieszczenia na klatce piersiowej.

W tym artykule pokazujemy aplikację pajączek wykonaną z czterech plastrów Y. Ich bazy znajdują się przy mostku, a ogony rozchodzą się wzdłuż żeber, tworząc charakterystyczny wzór przypominający pajączka.

Czy do aplikacji potrzebuję specjalnej taśmy?

Nie. Potrzebujesz taśmy do kinesiotapingu, z której można przygotować cztery plastry Y. Gotowe odcinki w kształcie Y pozwalają jednak znacznie szybciej przygotować aplikację.

Pajączek to charakterystyczna aplikacja kinesiotapingu wykonywana z czterech plastrów Y. Ich bazy umieszcza się centralnie, przy mostku, a ogony prowadzi wzdłuż żeber.

Najważniejsze w tej technice są nie tylko same taśmy, ale też przygotowanie skóry, odpowiednia faza oddechu i niewielki naciąg podczas przyklejania ogonów.

Jeśli chcesz wykorzystać taping jako element pracy z pacjentem, pamiętaj, że technika powinna być dobrana do celu terapii i konkretnej osoby.

A jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z kinesiotapingiem – zacznij od dobrej taśmy, dokładnego przygotowania skóry i… nie spiesz się. W tapingu precyzja zwykle wygrywa z pośpiechem.