Taping biomechaniczny - czym jest i jakie ma zastosowania?

Biomechaniczny taping - czym jest?

Biomechaniczny taping to zupełnie inne podejście do plastrowania niż klasyczny kinesiotaping. Na czym polega ta metoda? Biomechaniczny taping koncentruje się na precyzyjnym zarządzaniu obciążeniem i ruchem, co pozwala na optymalne rozłożenie akcentów w kontekście funkcji ruchowych. W odróżnieniu od tradycyjnych taśm kinesiotapingu, taśmy biomechaniczne charakteryzują się rozciągliwością we wszystkich kierunkach, dzięki czemu wykazują wyjątkowe właściwości wiskoelastyczne.

Innowacyjność tej metody skupia się na biomechanice ruchu i poprawie funkcji organizmu. Aplikowany w pozycji skróconej, wykorzystuje mechanizm dźwigni tworzony przez mięśnie i stawy. Umożliwia korekcję wzorców ruchowych przy zachowaniu pełnej ruchomości i zakresu, nie ograniczając ruchu nawet w jego końcowej fazie. Zapewnia zarządzanie obciążeniem oraz mechaniczne wsparcie dla mięśni, pełniąc funkcję „zewnętrznego, odrębnego mięśnia”. Poprawia kontrolę ruchu, zapewnia elastyczną stabilizację, odciąża tkanki i tworzy optymalne warunki do ich regeneracji. Działa przeciwbólowo i znajduje szerokie zastosowanie terapeutyczne w różnych dziedzinach rehabilitacji. 

Właściwości biomechanicznego tapingu:

• Taping pozwala na wykonanie wielostawowych aplikacji. 
• Rozciąga się we wszystkich kierunkach, w tym do 200% długości spoczynkowej, dzięki czemu jest wyjątkowo wytrzymała i dostosowuje się do ruchu, we wszystkich płaszczyznach. 
• Nie ma oporu końcowego, przez co nie ogranicza zakresu ruchu w końcowej fazie. 
• Taśma jest wykonana z nylonu oraz poliuretanu, zapewniając wysoki komfort noszenia. Pokryta jest hipoalergicznym klejem akrylowym, minimalizując ryzyko podrażnienia. 
• Unikalna porowata struktura taśmy umożliwia swobodny przepływ powietrza do skóry, utrzymanie odpowiedniej wentylacji i zapobiega poceniu się skóry pod taśmą. 
• Trwałość aplikacji taśmy wynosi od 3 do 7 dni, o ile nie ulegnie uszkodzeniu lub odklejeniu. 

Biomechaniczny taping - czym jest?

Biomechaniczny taping to zupełnie inne podejście do plastrowania niż klasyczny kinesiotaping. Na czym polega ta metoda? Biomechaniczny taping koncentruje się na precyzyjnym zarządzaniu obciążeniem i ruchem, co pozwala na optymalne rozłożenie akcentów w kontekście funkcji ruchowych. W odróżnieniu od tradycyjnych taśm kinesiotapingu, taśmy biomechaniczne charakteryzują się rozciągliwością we wszystkich kierunkach, dzięki czemu wykazują wyjątkowe właściwości wiskoelastyczne.

Innowacyjność tej metody skupia się na biomechanice ruchu i poprawie funkcji organizmu. Aplikowany w pozycji skróconej, wykorzystuje mechanizm dźwigni tworzony przez mięśnie i stawy. Umożliwia korekcję wzorców ruchowych przy zachowaniu pełnej ruchomości i zakresu, nie ograniczając ruchu nawet w jego końcowej fazie. Zapewnia zarządzanie obciążeniem oraz mechaniczne wsparcie dla mięśni, pełniąc funkcję „zewnętrznego, odrębnego mięśnia”. Poprawia kontrolę ruchu, zapewnia elastyczną stabilizację, odciąża tkanki i tworzy optymalne warunki do ich regeneracji. Działa przeciwbólowo i znajduje szerokie zastosowanie terapeutyczne w różnych dziedzinach rehabilitacji. 

Właściwości biomechanicznego tapingu:

• Taping pozwala na wykonanie wielostawowych aplikacji. 
• Rozciąga się we wszystkich kierunkach, w tym do 200% długości spoczynkowej, dzięki czemu jest wyjątkowo wytrzymała i dostosowuje się do ruchu, we wszystkich płaszczyznach. 
• Nie ma oporu końcowego, przez co nie ogranicza zakresu ruchu w końcowej fazie. 
• Taśma jest wykonana z nylonu oraz poliuretanu, zapewniając wysoki komfort noszenia. Pokryta jest hipoalergicznym klejem akrylowym, minimalizując ryzko podrażenienia. 
• Unikalna porowata struktura taśmy umożliwia swobodny przepływ powietrza do skóry, utrzymanie odpowiedniej wentylacji i zapobiega poceniu się skóry pod taśmą. 
• Trwałość aplikacji taśmy wynosi od 3 do 7 dni, o ile nie ulegnie uszkodzeniu lub odklejeniu. 

Taśmy biomechanicze nylonowe vs taśmy kinesiotaping (kinezjologiczne)

Biomechaniczne taśmy to innowacyjny produkt, który nie tylko oferuje efekty charakterystyczne dla klasycznego kinesiotapingu, ale również zapewnia dodatkowe funkcje i szerokie zastosowania. Warto podkreślić, że biomechaniczny taping nie stanowi odmiany kinesiotapingu, ponieważ różni się zarówno technikami aplikacji, jak i mechanizmem działania oraz zakresem wykorzystania.

Podstawowe różnice - zakres ruchomości i rozciągliwość

Taśmy biomechaniczne wykonane z nylonu i poliuretanu, czyli z tkaniny syntetycznej są bardziej elastyczne i wytrzymałe. Co najważniejsze rozciągają się we wszystkich kierunkach w tym do wartości ponad 200% długości pierwotnej, spoczynkowej bez oporu końcowego. Z tego względu taśmy biomechaniczne, nylonowe pracują z mięśniem we wszystkich kierunkach bez blokady ruchu i jego zakresu. 

Klasyczne taśmy do kinesiotapingu są wykonane z bawełny, której elastyczność jest zdecydowanie mniejsza. Taśmy te rozciągają się do maksymalnie 140%. blokując ruch i ograniczając jego zakres. 

Różnice w sposobach działania i aplikacja biomechaniczego tapingu w stosunku do kinesiotapingu 

Taśma biomechaniczna do tapingu jest naklejana na skórę, gdy mięsień jest w skróconej pozycji. W większości przypadków działa na zasadzie dźwigni mięśniowo-stawowej. Dzięki swojej elastyczności plaster biomechaniczny przypomina działanie sprężyny – w trakcie rozciągania wytwarza opór, który pomaga spowolnić ruch, a jednocześnie magazynuje energię. Ta energia jest później wykorzystywana do wspierania ruchu w trakcie skurczu mięśni, co daje wrażenie dodatkowego wsparcia, jakby mięsień miał „zewnętrznego pomocnika”. Dzięki temu taśma zmniejsza ból, wspomaga regenerację tkanek oraz poprawia ich ukrwienie. Odpowiednie naklejenie taśmy może również pomóc w poprawie ustawienia elementów ciała i korygowaniu niewłaściwych wzorców ruchowych. Działa to, jak elastyczna stabilizacja, która nie ogranicza pełnego zakresu ruchu.

Z kolei taśmy kinezjologiczne nakleja się na ciało, gdy mięsień jest rozciągnięty. Pod wpływem taśmy skóra unosi się nad mięśniem, co poprawia krążenie, zmniejsza ucisk na naczynia i nerwy. Takie taśmy pomagają także regulować napięcie mięśni, zarówno je zmniejszając, jak i zwiększając, a także łagodzą ból poprzez stymulację odpowiednich receptorów.

Taśmy biomechanicze nylonowe vs taśmy kinesiotaping (kinezjologiczne)

Biomechaniczne taśmy to innowacyjny produkt, który nie tylko oferuje efekty charakterystyczne dla klasycznego kinesiotapingu, ale również zapewnia dodatkowe funkcje i szerokie zastosowania. Warto podkreślić, że biomechaniczny taping nie stanowi odmiany kinesiotapingu, ponieważ różni się zarówno technikami aplikacji, jak i mechanizmem działania oraz zakresem wykorzystania.

Podstawowe różnice - zakres ruchomości i rozciągliwość

Taśmy biomechaniczne wykonane z nylonu i poliuretanu, czyli z tkaniny syntetycznej są bardziej elastyczne i wytrzymałe. Co najważniejsze rozciągają się we wszystkich kierunkach w tym do wartości ponad 200% długości pierwotnej, spoczynkowej bez oporu końcowego. Z tego względu taśmy biomechaniczne, nylonowe pracują z mięśniem we wszystkich kierunkach bez blokady ruchu i jego zakresu. 

Klasyczne taśmy do kinesiotapingu są wykonane z bawełny, której elastyczność jest zdecydowanie mniejsza. Taśmy te rozciągają się do maksymalnie 140%. blokując ruch i ograniczając jego zakres. 

Różnice w sposobach działania i aplikacja biomechaniczego tapingu w stosunku do kinesiotapingu 

Taśma biomechaniczna do tapingu jest naklejana na skórę, gdy mięsień jest w skróconej pozycji. W większości przypadków działa na zasadzie dźwigni mięśniowo-stawowej. Dzięki swojej elastyczności plaster biomechaniczny przypomina działanie sprężyny – w trakcie rozciągania wytwarza opór, który pomaga spowolnić ruch, a jednocześnie magazynuje energię. Ta energia jest później wykorzystywana do wspierania ruchu w trakcie skurczu mięśni, co daje wrażenie dodatkowego wsparcia, jakby mięsień miał „zewnętrznego pomocnika”. Dzięki temu taśma zmniejsza ból, wspomaga regenerację tkanek oraz poprawia ich ukrwienie. Odpowiednie naklejenie taśmy może również pomóc w poprawie ustawienia elementów ciała i korygowaniu niewłaściwych wzorców ruchowych. Działa to, jak elastyczna stabilizacja, która nie ogranicza pełnego zakresu ruchu.

Z kolei taśmy kinezjologiczne nakleja się na ciało, gdy mięsień jest rozciągnięty. Pod wpływem taśmy skóra unosi się nad mięśniem, co poprawia krążenie, zmniejsza ucisk na naczynia i nerwy. Takie taśmy pomagają także regulować napięcie mięśni, zarówno je zmniejszając, jak i zwiększając, a także łagodzą ból poprzez stymulację odpowiednich receptorów.

W jakich przypadkach stosowany jest taping biomechaniczny?

Taśma biomechaniczna ma większe "odbicie" działając jak sprężyna niż taśma kiniesiotaping. Sprężyna może się rozciągać, ale im bardziej zostaje rozciągnięta, tym dalszy ruch powoduje opór aż do powrotu do pierwotnej długości po puszczeniu. 

Dlatego fizjoterapeuci stosują taping biomechaniczny, aby zmodyfikować obciążenie na uszkodzoną strukturę, na przykład przy zapaleniu Achillesa. Większość urazów ścięgien jest wynikiem przeciążenia. Ścięgna potrzebują obciążenia, aby się leczyć, ale uszkodzone ścięgno może znieść tylko ograniczoną ilość obciążenia. W takich przypadkach stosowany jest taping biomechaniczny, aby taśma ta przejęła część pracy. Dzięki takiemu zbiegowi taśma będzie zapobiegała nadmiernemu rozciąganiu, działając jak sprężyna, przywracając po zakończeniu ruchu do "bezpiecznej" pozycji. Oznacza to, że mięsień lub ścięgno nie muszą pracować tak ciężko, ale nadal będzie budowana siła i wzmacniane będą wszystkie otaczające struktury. 

Zasady działania - podsumowanie

Biomechaniczny taping zmniejsza obciążenie uszkodzonych struktur na trzy sposoby. Po pierwsze, opór na końcu zakresu ruchu ogranicza kompresję ścięgien lub nadmierne rozciąganie mięśni i więzadeł. Po drugie, energia sprężysta (nagromadzona podczas rozciągania taśmy) powoduje odbicie, które wspomaga powrót, przejmując część naprężeń, które musiałyby pochłonąć osłabione, uszkodzone struktury. Po trzecie, taśma przekierowuje siły na otaczające tkanki, przenosząc wpływ na mniej wrażliwe miejsca.

Zobacz także: kinesiotaping twarzy - podstawowe zastosowania, działanie i przykłady aplikacji.

W jakich przypadkach stosowany jest taping biomechaniczny?

Taśma biomechaniczna ma większe "odbicie" działając jak sprężyna niż taśma kiniesiotaping. Sprężyna może się rozciągać, ale im bardziej zostaje rozciągnięta tym dalszy ruch powoduje opór aż do powrotu do pierwotnej długości po puszczeniu. 

Dlatego fizjoterapeuci stosują taping biomechaniczny, aby zmodyfikować obciążenie na uszkodzoną strukturę, na przykład przy zapaleniu Achillesa. Większość urazów ścięgien jest wynikiem przeciążenia. Ścięgna potrzebują obciążenia, aby się leczyć, ale uszkodzone ścięgno może znieść tylko ograniczoną ilość obciążenia. W takich przypadkach stosowany jest taping biomechaniczny, aby taśma ta przejęła część pracy. Dzięki takiemu zbiegowi taśma będzie zapobiegała nadmiernemu rozciąganiu, działając jak sprężyna, przywracając po zakończeniu ruchu do "bezpiecznej" pozycji. Oznacza to, że mięsień lub ścięgno nie muszą pracować tak ciężko, ale nadal będzie budowana siła i wzmacniane będą wszystkie otaczające struktury. 

Zasady działania - podsumowanie

Biomechaniczny taping zmniejsza obciążenie uszkodzonych struktur na trzy sposoby. Po pierwsze, opór na końcu zakresu ruchu ogranicza kompresję ścięgien lub nadmierne rozciąganie mięśni i więzadeł. Po drugie, energia sprężysta (nagromadzona podczas rozciągania taśmy) powoduje odbicie, które wspomaga powrót, przejmując część naprężeń, które musiałyby pochłonąć osłabione, uszkodzone struktury. Po trzecie, taśma przekierowuje siły na otaczające tkanki, przenosząc wpływ na mniej wrażliwe miejsca.

Zobacz także: kinesiotaping twarzy - podstawowe zastosowania, działanie i przykłady aplikacji.